Prolog ;3

Mała dziewczynka o jasnej cerze i długich ciemnych blond włosach biegła do ogrodu. Szukała swojego przyjaciela.

- Lion! Gdzie jesteś?! – krzyczała, a w jej pięknych oczach zaczęły się zbierać łzy. Nigdzie nie mogła go znaleźć. Szukała w tych, nawet niedorzecznych do schowania się miejscach. W lodówce, pod kanapą, na drzewie… Chociaż wszyscy wiedzą, że sześciolatek i tak nie umiałby na nie wejść. W pewnym momencie mała usłyszała śmiech. Ruszyła w tym kierunku, a jej oczom ukazał się mały chłopiec o kręconych, brązowych włosach i tego samego koloru oczach. – Jesteś! Martwiłam się Leo… - szepnęła zapłakana.

- Nie płacz owieczko. – powiedział chłopczyk i przytulił ją.

Nie wiedzieli jeszcze, że było to ich ostatnie przytulenie…

***

W tym samym czasie gdzieś w Bournemouth na kanapie siedziała kasztanowłosa piękność. Ośmiolatka oglądała telewizje i nagle usłyszała pukanie do drzwi. Była sama więc bała się je otworzyć. Podeszła i przekręciła ostrożnie zamek. Nacisnęła klamkę, a jej oczom ukazał się blond włosy chłopiec jej wzrostu.

- Wchodzisz czy jesteś wampirem i czekasz na zaproszenie? – zaśmiała się dziewczynka. Niebieskooki wyminął ją w drzwiach i usiadł na kanapę.

- Moja mama zaraz przyjdzie i zrobi nam kolacje. – powiedział. – Kiedy wrócą twoi rodzice?

- Nie wiem. – mruknęła. – Chyba pojutrze, mówili że mają coś ważnego do załatwienia i nie długo mi powiedzą. – zasmuciła się.

- Czemu jesteś smutna? – zapytał podchodząc do niej.

- No, bo ja schodziłam po schodach żeby się z nimi pożegnać dwa dni temu. Byłam bardzo cicho, więc mnie nie usłyszeli. Mówili coś o wyprowadzce… Boję się, że chcą mnie stąd zabrać… - rozpłakała się.

- Nie pozwolę im na to. – szepnął i przytulił przyjaciółkę, której niedługo miał już wcale nie widzieć.

______________________

HELLO, IT'S ME! No to tak... Dzięki moim koleżankom, które mnie natchnęły XD m.in. Bambi, Muszce, Aniusi, Bladej, Koneczkowi, Sikoreczce, Borowikowi, Molowi, Tomusiowi oraz mojej ukochanej Cegle ^^ Dzięki, że jesteście dziewczyny ;**