Rozdział 11 cz.1

WITAM :>

*Casey*

Była noc. Dokładnie godzina 2:53. Brunetkę obudził jakiś szmer. Odwróciła się i zobaczyła jakąś postać stojącą na parapecie.

- Zostaw mnie! – krzyknęła.

Postać przyłożyła palec do ust. Casey przymknęła oczy, a kiedy je otworzyła tajemniczej osoby już nie było. Wpatrywała się jeszcze w okno przez kilka minut, aż w końcu odpłynęła w objęcia Morfeusza.

***

Otworzyła oczy i przetarła je dłońmi. Ostrożnie wstała i sprawdziła godzinę w telefonie – 10:21. Odłożyła przedmiot i przypadkiem strąciła coś z szafki nocnej. Podniosła z podłogi jakieś pudełeczko. Nie należało do niej. Powoli je otworzyła. W środku znajdowała się bransoletka Liv. Srebrna z różnymi zawieszkami. Każda coś symbolizowała. Nutka – muzykę i taniec, serce – miłość do bliskich, łapka psa – jej więź z tymi zwierzakami. Było jeszcze kilka innych, ale Olivia nigdy nie zdradziła jej co oznaczały. Zawsze mówiła, że to tajemnica. Casey zapięła bransoletkę na nadgarstku i zeszła na śniadanie. Cały czas myślała kim mogła być osoba w oknie. A co jeśli to morderca? Wzdrygnęła się na samą myśl o tym.

- Dzień dobry. – powiedziała wchodząc do kuchni.

- Dzień dobry. – mruknął Luke.

- Idziesz dziś gdzieś? – spytała.

- Chyba nie, a ty?

- Też.

Nastała krępująca cisza. Taka jak cały czas ostatnio. Wszyscy myśleli, że jej już nie ma. Nie wiedzieli jeszcze co ich czeka.

*~~~~~~*

Wstała powoli z łóżka. Podeszła do szafy i wyciągnęła z niej grafitowe spodnie z wysokim stanem oraz czarną bluzkę z długim rękawem nad pępek. Jej napis głosił „I like U, but I hate U too”. Na to nałożyła jeszcze czarną bluzę i ruszyła na śniadanie.

- Hejcia Rick. – przywitała się.

- No hej.

- Co dziś robisz? – spojrzała na niego i zaczęła przygotowywać sobie kanapki z serem.

- Siedzę w domu. – dziewczyna wytrzeszczyła oczy. – Tak. Pozwalam ci iść tam dzisiaj. – mruknął, a ona rzuciła mu się na szyję.

- Jesteś kochany! – przytuliła go mocniej.

- Wiem. Tylko pamiętaj, że masz się nie dać złapać. – ostrzegł. – Co to jest?! – wskazał na bliznę na ręce.

- To… No… Ten… Bo ja…

- Bo ty?

- No, bo ja byłam w nocy u Casey. – mruknęła.

- Gdzie byłaś?! Widziała cię?! Czy ty wiesz co zrobiłaś?!

- Spokojnie. Nie poznała mnie.

- Wiesz, że to bardzo ryzykowne. Proszę cię nie rób tak więcej.

- Dobra, dobra. Idę na górę, zaraz wracam. – powiedziała i zaczęła wchodzić po schodach.

Wyjęła z szuflady czarne okulary i założyła je na nos. Zdjęła z manekina perukę z czarnymi, długimi, prostymi włosami i spinając swoje kłaki włożyła na głowę sztuczny rekwizyt. Zbiegła na dół i pokazała się kuzynowi.

- Jak wyglądam? – posłała mu słodki uśmiech.

- Jak nie ty. – burknął. – Dlaczego ja się na to zgodziłem? Przypomnisz?

- Bo mnie kochasz! No i nie chcesz by mi się coś stało. – zaśmiała się.

- Jasne. – powiedział.

Nastolatka zaczęła iść w stronę drzwi i już miała wychodzić, gdyby kuzyn jej nie zatrzymał.

- Ej…

- No co? – mruknęła zirytowana.

- Uważaj tam na siebie, ok?

- No tak… Przecież już mówiłam, że będę ostrożna.

-Dobra, wierzę. – warknął. – Tylko jak wpakujesz się w jakieś tarapaty…

- Nie wpakuję!

- Jak coś to dzwoń.

-Ok. – przekroczyła próg domu, ale o czymś sobie przypomniała. Odwróciła głowę. – Dzięki za to, że mi pomagasz Rick.

- Nie musisz dziękować Olivia. – powiedział szczerze i uśmiechnął się, a ona zniknęła już za drzwiami.